Goodbye India, Hello Nepal!
Dinsdag 11 November 2008 06:04

Delhi, de hoofdstad van India. Van veel reizigers had ik al gehoord dat ons wat te wachten stond... Boem, cultuurschok. Maar dat viel dus reuze mee! Waarschijnlijk hebben de weken in het zuiden van India me goed voorbereid op de hectiek, stank, en vervuiling. Waar ik wel aan moest wennen was de agressie van de touts. Een tout is een Indiër die mensen (westerse toeristen) oplichten, bedriegen, en leugens vertellen, met als doel er geld mee te verdienen. Met name rond het station New Delhi wordt het professioneel aangepakt. Wanneer je in de richting van het station loopt wordt je door een 'vriendelijk' iemand verteld waar de loketten zijn. Het gebouw waar hij naar wijst is voorzien van borden die erop duiden dat het om een officieel loket gaat. Volgens de man achter het loket zijn de treinen helemaal volgeboekt, ongeacht de bestemming... Zij weten dan wel iemand die je met de taxi kunnen brengen, tegen een veel te hoog bedrag natuurlijk.

Zo heb ik een ander verhaal gehoord van een Nederlands stel dat door de taxichauffeur werd aangeraden om niet naar het Hotel van hun wensen te gaan omdat het volgeboekt was. Ondersteund met een telefoontje naar het 'betreffende' hotel dat het dan nog eens 'bevestigd', werden ze naar een hotel gestuurd waar ze 60 euro per nacht moesten betalen...

Met name deze oplichtende, opdringerige, vuile vieze Indiërs hebben een echte afkeer bij me opgewekt ten opzichte van het hele land. Natuurlijk is deze afkeur niet helemaal terecht, want ik heb ook hele vriendelijke, en oprecht bezorgde Indiërs leren kennen. Maar helaas is deze laatste groep enorm in de minderheid, of kom je ze als toerist gewoon niet tegen, of blijven de negatieve indrukken langer hangen dan de positieve. Hoe dan ook, op het moment van dit schrijven bevind ik me in Nepal, en heb ik uitzicht op de Himalaya... Halleluja wat is het hier mooi, rustig, schoon en fris!!!

Maar eerst nog even de belevenissen in India.

In de trein van Goa richting Delhi zijn we Stefan, een Duitser, tegengekomen. Met z'n vieren hebben we twee dagen in Delhi doorgebracht, en the Red Fort, en de Jamu Mashid (de grootste moskee van India) bekeken. De groep had op dat moment dus een Duitse meerderheid. Aangezien Daniel ook Duits verstaat, en redelijk spreekt gebruikten we Duits als geheimtaal wanneer we niet willen dat taxichauffeurs, of hotelpersoneel weet waar we het over hebben.

De foto hieronder waar ik hand in hand loop met twee Indiër behoeft enige uitleg: Hoewel homoseksualiteit in India niet geaccepteerd is, gaan mannen onderling erg intiem met elkaar om. Zo is het niet ongewoon wanneer twee mannen hand in hand, pink in pink, of met de arm om de schouder over straat lopen. In de trein, kroeg of waar dan ook zie je vaker de ene man slapen in de ander z'n schoot. In the Red Fort zag ik deze twee mannen die hand in hand liepen en uit pure meligheid vroeg ik of ook een hand mocht vasthouden...

Op maandag zijn we naar Agra gegaan, de stad van de Taj Mahal. De volgende morgen zijn we om 5 uur opgestaan, om de zonsopgang bij de Taj te ervaren. Zie de foto's... De Taj is echt een indrukwekkend gebouw, en dat allemaal uit liefde voor een vrouw! Daar neem ik m'n petje voor af :-)

De rest van de dag hebben we gerust van de reis en het vroege opstaan. Mijn rugzak had enkele scheuren opgelopen tijdens het reizen die ik met flosdraad zeer professioneel weer heb gedicht. Stefan was ziek sinds we Delhi verlieten, dus die heeft de hele dag op bed gelegen.

De dag erna zijn we met de taxi naar Fatehpur Sikri gegaan, een verlaten stad 30 kilometer ten westen van Agra. De stad is (geloof ik) in de 16 eeuw gebouwd door de Mongolen, maar snel daarna alweer verlaten door een tekort aan water.

Op de foto's hieronder een greep uit de verkeersdeelnemers die je zoal tegenkomt in India. Met name de laatste foto van de trein was echt een waanzinnig schouwspel... Van voor tot achter, de hele trein zat bomvol! Vanaf de lok tot aan het laatste rijtuig tot aan de nok: Incredible India.

De lucht in Agra was echt verschrikkelijk. Na twee nachten hadden we alle vier last van een schorre keel, en een kriebelhoest. Ik was blij dat we dit van het lijstje konden afstrepen en verder konden reizen. Stefan ging terug naar Delhi voor een vlucht naar Thailand, wij waren van plan om met een tussenstop in India richting Nepal te reizen. Deze tussenstop zou in Lucknow plaats gaan vinden.

's Morgens om 3.15 kwam de trein aan in Lucknow, na 3 uur gewacht te hebben in een restaurant gingen we op zoek naar een kamer... Wat bleek; er was een conferentie in de stad en bijna alle hotels waren volgeboekt. Het enige wat overbleef was ofwel heel duur, of heel slecht. Daarom hadden we besloten om verder te reizen naar Gorahkpur... Daar kwamen we om 20.00 aan. Gorahkpur had niet veel meer te bieden dan een restaurant waar de obers amper engels konden verstaan, maar ze waren wel heel aardig (en traag). Omdat we alle drie moe waren van al het gereis en het weinig slapen zijn we hier twee nachten verbleven. Na Gorahkpur stond Sonaulli op de planning om daar de grens over te steken. Omdat Christine zich koortsachtig voelde zijn we in de eerste de beste plaats in Nepal neergestreken. Ook deze plaats had niet veel te bieden, behalve 's nachts dan gebeurde er van alles. Op straat kwamen complete bendes van straathonden met elkaar vechten die daarmee duchtig de nachtrust verstoorden. En een muis die aan m'n banaan had gegeten die langs me op het nachtkastje lag.

Maar goed, India ligt nu achter me! En eerlijk gezegd ben ik daar wel blij om, even weg uit dat gekkenhuis...

Vuul plezeer met de elfde van de elfde, ik had der gaer beej wille zien!

Groeten,

Paul