Waaaaaanzinnig!
Donderdag 27 November 2008 09:35

Zoals ik in m'n vorige verhaal al schreef; Nepal is een verademing na India. Hoewel de twee landen naast elkaar liggen, en op veel vlakken op elkaar lijken (veel hindu's, soortgelijk eten, monsoon), zijn er net zoveel verschillen (geen opdringerige verkopers, minder vervuiling, hele aardige mensen). Nepal krijgt wat mij betreft dan de voorkeur, en heeft nu al een bijzonder plekje in m'n hart gekregen.

De eerste dagen in Pokhara hebben we de tijd genomen om bij te komen van de reis met trein, bus en taxi van Agra, Lucknow, Gorakhpur, Sonauli, Bhariwar en uiteindelijk Pokhara. Guru, een Canadees, die we in Varkala al hadden leren kennen was ook in Pokhara en met z'n vieren zijn we gaan raften. De rivier was niet geheel 'white water', en de stroomversnellingen waren dan ook eerder uitzondering dan gewoonte. Maar ondanks het gebrek aan constante adrenaline in onze bloedbanen hebben we ons erg goed vermaakt! Lunch, avondeten, en ontbijt werden verzorgd door de rafting-organisatie en waren enorm uitgebreid. 's Avonds met z'n allen (er was ook een groep kajakkers) om het kampvuur gezeten, om daarna onder een zeiltje langs de rivier in slaap te vallen.

Na het raften waren we van plan om te gaan hiken / trekken rond Pokhara. Aangezien ik niet voorbereid was op een wandeltocht in de Himalaya heb ik inkopen gedaan in 'genuine fakes' North Face, Mammut, Jack Wolfskin – hikingspullen. Ajay uit Bangalore kwam vanuit India overgevlogen om de groep te versterken, en zo begonnen we dus met z'n vijven; een Ier, een Duitse, een Canadees, een Australiër, en een Hollander.

Doel van de trektocht was 'Anapurna Base Camp'... Nu kan ik hier een lang verhaal typen met de gebeurtenissen van dag tot dag, maar dit zou waarschijnlijk verbleken tegenover de foto's. En aangezien een foto meer zegt dan duizend woorden is mijn advies bekijk de foto's!

Enkele toelichtingen:

  • Als je jezelf afvraagt waar Guru op de foto's is gebleven; zijn conditie bleek niet opgewassen te zijn tegen de duizenden treden en haakte na de tweede dag af.
  • Op de derde dag kregen we een nieuwe compagnon, een hond die we toen maar Guru hebben genoemd. Hij heeft ons die hele dag gevolgd / de weg gewezen. En hij was uiteindelijk ook weer op ABC (Anapurna Base Camp).
  • Aangezien ik het scherm van m'n camera naar de lens kan draaien zorgde dit voor een geweldige attractie voor de kinderen die we onderweg tegenkwamen.
  • Op dag drie begon het te regenen, wat dus betekende dat het in de bergen sneeuwde! Dag vier was dus helemaal helder en wit!
  • Een helikopter evacuatie uit het basecamp koste 4000 USD (vooraf te betalen met credit card).
  • Op de terugweg hebben we een dag uitgetrokken voor de hot springs van Jinu Dada: warm water, koud bier... Op die dag tevens nog het leven gered van een Australiër die van z'n stokje ging en ineens kopje onder ging.
  • De raarste westerse WC tot zover in m'n leven gezien.
  • Wanneer je te snel de bergen beklimt, heb je kans op 'altitude sickness'. Om dit tegen te gaan adviseren de locals om knoflook soep te eten. Daarbij worden er veel bonen gegeten, en hadden we allemaal maar een set kleren bij ons... Ik laat het aan jullie voorstellingsvermogen over om de geur voor de neus krijgen.

 

De komende dagen gaan we bijkomen van de trektocht in Pokhara, iedereen heeft  redelijke spierpijn en de behoefte om de proteïnen in ons lichaam bij te vullen door het eten van veel vlees! Daarna zullen we met z'n vijven de bus naar de hoofdstad te nemen (Kathmandu) vanwaar Ajay en Guru terug naar India zullen gaan, Daniel en Christine naar Thailand, en als laatste zal Paul weer terug naar Nederland gaan!

Nog twee en een halve week!

Groetjes,

Paul